Oranjebitter

Volgens het NRC kost de firma Oranje mij ongeveer zesenhalve euro per jaar. Dat is tot daaraan toe, dat zijn twee borrels op een terrasje, maar u betaalt dat ook en alle Nederlanders doen dat. Bij elkaar wordt dat zo’n honderdtien miljoen euro. Maar daar zitten dan wel de kosten...

Lees meer

Missen en erger

Ik ben nooit zo’n meisjes-meisje geweest. Ik speelde niet met Barbies, maar met de oude Schuco van mijn vader. Dat is een soort spoortreintjes-idee maar dan met opwindautootjes met een horlogeveer. Die kon je met een flexibele draad de hele kamer doorsturen via een vernuftig geleidewieltje. Dat scheen niet erg meisjesachtig te zijn, hoewel er op de doos een meisje stond met een stopbord in haar hand. Ik kan me als ik wil heel erg optutten, maar dat doe ik sporadisch want het levert zelden iets op.

Lees meer

Vroeger was soms alles beter

Nu heb ik een opa en dat is een schat, maar hij is een beetje oud, zeventig of tachtig of zoiets. Dat is op zichzelf niet erg want daar kan hij niks aan doen. Hij vertelt prachtige verhalen over vroeger, de dingen die je nooit bij geschiedenis krijgt. Over de oorlog, dat mensen helemaal niet zo ongelukkig waren bijvoorbeeld.

Lees meer

Multidoortje

Ikzelf ben een behoorlijk multitalent: ik schrijf, speel basklarinet, kan ondersteboven lezen en heel snel onzin detecteren. Bijvoorbeeld.

Lees meer

Mannen

Het is bekend dat vrouwen niet deugen, maar mannen kunnen er ook wat van. Met mijn laatste vriendje heb ik het uitgemaakt omdat hij zo nodig zijn baard tot aan zijn tepels wilde laten groeien. Op zich kan dat wel, maar dan moet je dat haar op je kop ook een beetje laten groeien. Maar bij hem zat dat zodanig dat hij alleen een soort kuifje had. En een snor vond hij dan weer niet nodig. Dat gaat er dan echt heel raar uitzien. En dan moest hij elke week naar de kapper, naar zo’n teramoderne knipsoos, waar alleen mannen mogen komen, omdat ze zo nodig onder elkaar willen zijn. Maar dus kon ik niet ingrijpen en ik houd niet van onmacht. En tenslotte moet ík er de hele tijd naar kijken.

Lees meer

Onsympathiek

Mijn tante lag laatst in het ziekenhuis voor iets dat ik u niet ga vertellen. Het is een aardige tante, die mij vroeger liet winnen bij Scrabble. Dan kan je geen slecht mens zijn. Mijn tante lag in een tweepersoonskamer. De muur tegenover haar was ruimschoots beplakt met allerhande kaarten, die behalve van slechte smaak ook zeer getuigden van sympathie voor mijn tante. Ze heeft vast meer mensen met spelletjes laten winnen. We kletsten wat over scherpe kattennagels en andere wereldproblematiek.

Lees meer

Na het einde

De VPRO doet het niet meer. In Nederland is er niemand meer die het doet. Als de film op de tv is afgelopen, krijgen we nog een stukje van de aftiteling, als we geluk hebben, en daarna stopt het. Als ik een slechte film in de bioscoop zie, wil ik direct weglopen na het laatste shot. Als de film naar genoegen is geweest, blijf ik zitten, zeker als de muziek adequaat is. Je hebt bijvoorbeeld een mooie aftiteling met een mooie eindsong en dan blijven we even wachten. En het gekke is: als de belangrijkste mensen afgetiteld zijn, krijgen we een nieuw stukje muziek en dan gaat het nog een eind door, soms wel vijf minuten, maar misschien is dat alleen maar een idee en duurt het in feite maar drie minuten.

Lees meer

Hoezo natuur?

Volgens J.C. Bloem is natuur voor tevredenen of legen. Dat moet híj weten. Dichters mogen flauwekul verkopen. Ikzelf mag graag met een kijker door de duinen struinen om te kijken of er zich een tapuitje aan mij wil vertonen. Al jaren niet meer gebeurd. Maar we blijven hopen. Ik vind...

Lees meer