Zure vis

Alar Ebroin

Als een vegetariër bij mij komt eten, dan ontstaat er lichte paniek. Ik denk eerst aan eiwitten en dan pas wat er bij die eiwitten past. Gelukkig zijn die vegetariërs vaak alleen maar acarnivoren. Ze eten alles, behalve vlees. Dan moeten vissen de eiwitten leveren. Vissen zijn niet mijn natuurlijke vrienden in de keuken. Ik heb geen visgevoel.

(Tonijn is overigens geen vis, maar een zwemmende koe.) Mijn vis wordt vaak te droog. Daarom nu een recept waarbij de vis niet wordt gegaard met warmte, maar met zuur. De uitvinding komt uit Mexico, meen ik begrepen te hebben.

Neem een stevige vis, bijvoorbeeld pangasius. Die schijnt het milieu niet zo te belasten. Snij de filets in stukken en marineer ze in de koelkast minstens 12 uur in limoen- of citroensap. De vis moet onder staan. De grap is dat het zuur de vis gaart. Gooi het zuur weg. Voeg blokjes tomaat, stukjes bosui, ontpitte olijven, jalapenopepers en blokjes komkommer toe. Scheut olijfolie erbij, wat zout en veel peterselie. Zet nog een uurtje in de koelkast.

Rode biet is een bijzonder aardige toevoeging. De vis wordt rood en hij krijgt een beetje zoet.